<xmp><body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d6886596\x26blogName\x3d%E0%AE%95%E0%AE%9A%E0%AE%BE%E0%AE%95%E0%AF%82%E0%AE%B3%E0%AE%AE%E0%AF%8D\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dBLACK\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://santhoshguru.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3den_IN\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://santhoshguru.blogspot.com/\x26vt\x3d-1173546591900635210', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script></xmp>

கசாகூளம் - பெயர்க்காரணம்

Wednesday, August 18, 2004

சிவாஜி : வலைப்பூ

எனக்கு பரிச்சயமான சிவாஜி, "தெரியிலயேப்பா...." என்று உருக்கமாகவும், "எம்குலப் பெண்களுக்கு மஞ்சள் அரைத்தாயா... மானங்கெட்டவனே" என்று தெலுங்கினை தாய்மொழியாகக்கொண்ட வீரபாண்டிய கட்டபொம்முவின் வசனத்தை சுத்த தமிழில் கர்ஜிப்பவர்தான். என் நண்பர்கள் போல நானும் அவரை சரியான ஓவர்-ஆக்டு நடிகர் என்று எண்ணிக்கொண்டு இருந்தேன். அவரை மார்லன் ப்ராண்டாவோடு ஒப்பிடுவது எல்லாம் டூமச் என்று நினைத்திருந்தேன்.


அசோகமித்தரன் கூட இந்த மாத உயிர்மையில் ஒரு கட்டுரையில் "அன்னையின் ஆணை என்ற படத்தைப் பார்த்தபின் அறிஞர் அண்ணா சிவாஜி கணேசனை தமிழ்நாட்டு மார்லன் பிராண்டோ என்று பாராட்டியதாகச் சொல்வார்கள். அன்னையின் ஆணை 1958இல் வெளிவந்தது. அது வெளிவந்தபோது அண்ணா மட்டுமல்ல, ஆங்கில மொழிப் படங்களைக் கரைத்துக் குடிக்கும் என் நண்பர் ஒருவர்கூட அப் படத்தைப் பாராட்டியதோடு என்னையும் கட்டாயம் போய்ப் பார் என்றார். அப்படத்தைப் பார்த்தபின் என் நண்பரின் சிபாரிசுகளை ஏற்பதில் எனக்குத் தயக்கம் ஏற்பட்டது. மார்லன் பிராண்டோவுக்கும் சிவாஜி கணேசனுக்கும் பொருத்தம் மிகக் குறைவு. நடிப்பில் எது முக்கியம் என்பதில் இருவரையும் சம்பந்தப்படுத்தவே முடியாது. இருவர் ரசிகர்களும் மிகவும் வேறுபட்டவர்கள்."

சமீபத்தில் ஞானியின் ஒரு நேர்காணல்கள் தொகுப்பு ஒன்று படிக்க கிடைத்தது. அதில் சோ விடம் கண்ட ஒரு மிக நீண்ட செவ்வி (interview) இருந்தது. அதில்,

ஞானி: நீங்கள் எம்.ஜி.ஆர், சிவாஜி போன்ற பெரிய நடிகர்களோடு நடித்து இருக்கிறீர்கள். அவர்களைப் பற்றிய உங்கள் கணிப்பு என்ன ?

சோ: சிவாஜி ஒரு மிகப்பெரிய நடிகர். எங்களுடைய காட்சி முடிந்ததும் நாங்கள் தளத்தைவிட்டு போய்விடுவோம், ஆனால் அவர் அப்படியில்லை ....... சிவாஜி தான் நடிக்கும் போது, அதை பார்த்துக் கொண்டிருப்பவர்களின் முகபாவங்களை கவனமாகப் பார்ப்பார். யாரவது அதிருப்தி அடைந்த மாதிரி இருந்தால், மறுபடியும் அந்தக் காட்சியினை படமாக்கச்சொல்வார். ஒரு முறை எந்த படம் என்று ஞாபகம் இல்லை, விஜயகுமாரி இறந்து விட்டார், அதைத்தாங்காமல் சிவாஜி அழவேண்டும். அவர் அழுது, நடித்து முடித்தார். அங்கிருந்த அனைவரும் அவரை பாராட்டி கைதட்டினார்கள். ஆனால் நான் கைத்தட்டவில்லை. அங்கிருந்து நகர்ந்துவிட்டேன். பிறகு மதிய உணவின் போது, அவருடைய அறையில் உணவருந்த என்னைக் கூப்பிட்டார். அப்போது எல்லோரும் கைத்தட்டினார்களே, உனக்கு கையில்லை ஏன் தட்டவில்லை, அல்லது என் நடிப்பு சரியில்லையா என்று கேட்டார். நான் அதற்கு, நீங்கள் ரொம்பவே அதிகப்படியாக நடிக்கிறீர்கள். அந்த மெலோடிராமா காட்சிக்கு அவ்வளவு ஓவர்-ஆக்ட் தேவையில்லை என்றேன். அவர் சிரித்துவிட்டு, அங்கேயே அதைக்காட்சியினை அடக்கமாக, அதே சமயம் அழுத்தமாகவும் , மிகவும் யதார்த்தமாகவும் நடித்துக் காட்டினார். அதைப்பார்த்து விட்டு இதுதான் சரியான நடிப்பு என்றேன். அவரோ சிரித்துவிட்டு "பைத்தியக்காரா, இதே மாறி நடிச்சா உனக்கு மட்டுந்தான் பிடிக்கும் ஜனங்களுக்கு பிடிக்காது" என்று கூறினார். அது மட்டுமில்லாமல் வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் வசனத்தை, காட்சியில் உள்ளது போல் ஆர்ப்பாட்டமில்லாமல், அடக்கமாகவும் , அழுத்தமாகவும் கூட நடித்துக்காட்டினார். ஆக, சிவாஜி ஒவர்-ஆக்ட் செய்யத்தான் லாயக்கி என்று சொன்னால் ஒப்புக்கொள்ள மாட்டேன். அவருக்கு சகலவிதமாகவும் நடிக்க தெரிந்திருந்தது. அவர் காலத்திற்கு ஏற்றவாறு, மக்களின் ரசனைக்கேற்றவாறு நடித்தவர்.....

இதைப் படித்த சில நாட்களிலேயே தேவர்மகன் திரைப்படத்தினை காணும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. சோ சொன்னது மிகவும் சரி என்று அறிந்தேன். தமிழ் சினிமா உபயோகிக்காத மிகச்சிறந்த நடிகர்களின் சிவாஜியும் ஒருவர்.


-- நன்றி : வலைப்பூ
           சந்தோஷ் குரு @ 8/18/2004 09:46:00 PM | தனிச்சுட்டி| 0 Blogger Comments

வலை மேய்ச்சல் - 1

வலைப்பூக்களுக்கு இது ஒரு 9/11 aftermath போலும். பல வலைப்பூக்கள் ஹைபர்நேஷன் மோடுக்கு போய்விட்டது. புதுப்பூக்களும் வெகு சிலவே. ஆக பழைய வலைப்பூக்களில் இருந்து, நான் கண்ட சில நல்ல பதிவுகளை பற்றி நாளை பதியலாம் என்று எண்ணுகிறேன்.

இதற்கு முன்பு, ஒரு யோசனை. மதி பராமரிக்கும் , தமிழ் ப்ளாக்ஸ் என்ற பதிவுதான் இதுவரை தமிழ்வலைப்பூக்கள் பற்றிய தகவல்களை சேர்த்து வைத்திருக்கும் களஞ்சியம் என்று நினைத்திருந்தேன். சமீபத்தில் வலை மேய்ந்த கொண்டிருந்த போதுதான் தமிழ்மணம் தளத்தைப் பார்த்தேன். தமிழ்வலைப்பூக்கள் பக்கத்தில் இதற்கான சுட்டியும் எனக்கு தென்படவில்லை. தமிழ்மணம் பதிவிலும் புது மொட்டுகளுக்கான இடம் இருக்கிறது. தமிழ்வலைப்பூக்கள் பக்கத்தில் பதிவுகள் வருகையினை பராமரிப்பது சற்று கடினம் என எண்ணுகிறேன். எதற்காக இரண்டு தமிழ்வலைப்பூக்களுக்கான களஞ்சியங்கள், இரண்டையும் இணைத்துவிட்டால் மதி போன்றவர்களுக்கு பராமரிப்பதும் சுலபம், நமக்கு பதிவுகளை தேட இரு களஞ்சியங்களுக்கு போகத்தேவையில்லை. இது என்னுடைய கருத்து, தவறு இருந்தால் பின்னூட்டத்தில் என்னைப் போட்டு விளாசவும். பூவும் மணமும் இணைந்திருத்தல் தானே அழகு. (அப்பப்போ நானே கவிஞராகி விடுகிறேன்.. என்னே என்னே !!! ) .

சரி வலைப்பூக்களுக்கு வருவோம், முதலில், "புதுசு கண்ணா புதுசு" :

பெங்களூரில் வாழும் கண்ணன், அரட்டைக்கச்சேரி என்று ஒரு பதிவும், யளனகபக என்ற ஒரு பதிவும் செய்து வருகிறார். (யளனகபக இதுக்கு என்ன சார் தாத்பர்யம்). சங்கீதப் பித்தனாகிய இவர், அரட்டைக் கச்சேரியில், கர்னாடக சங்கீத்தினைப் பற்றி வலைப்பதிகிறார். அது சம்பந்தமான இணைய தளங்கள் பற்றியும் கூறுகிறார். கர்னாடக இசைப்பிரியர்களே, இவர வுட்றாதீங்க. யளனகபக பதிவில், இவரும் ஒரு புத்தக பட்டியல் போட்டுள்ளார். வாழ்த்துக்கள் கண்ணன்.

"கனிகாஸ் - நிஜமல்ல கதை" என்று தலைப்பிட்டு அவருடைய கற்பனைகளை பகிர்ந்து கொள்ளப்போகிறேன் என்கிறார் கோபி. வாங்க வாங்க, உங்கள் கற்பனைகள் மெய்ப்பட வேண்டும் (டீசண்டான கற்பனைகள்தானே... நான் வேறு மெய்ப்பட வேண்டும் என்று வாழ்த்திவிட்டேன் ;) )

ரவி ஸ்ரீனிவாஸ், "சிந்தனை" என்ற பதிவை துவங்கியுள்ளார். அதில் இலக்கியம் மற்றும் திரைப்படங்கள் மூலம் தத்துவத்தினைப் பற்றி விவரித்தும், அதை விளக்கும் ஒரு புத்தகத்தை கூறுகிறார். சுவாரஸ்யமாக உள்ளது. இங்கும் ஒரு பட்டியல் உள்ளது, புத்தகப்பட்டியல் அல்ல வலைத்தளப் பட்டியல். அவர் பரிந்துரைக்கும் இணையதளங்களை ஒரு பட்டியலாக கொடுத்துள்ளார்.

வாசன் பிள்ளை , கொள்ளிடம் என்ற பெயரில் வலைப்பதிகிறார். ரம்ஸ்ஃபெல்டைப் பற்றியும் காலின் பவலைப் பற்றியும் திண்ணையில் வயிறு எரிபவர்களைப் பார்த்து நம் நாட்டிலேயே சீக்கியர்களுக்கு நடந்த கொடுமை,மணிப்பூரில் நடக்கும் கொடுமை பற்றியும் எழுத வேண்டும் என்று கருதுகிறார். நியாயமான கருத்து தான். ஜான் எல்வே என்ற அமெரிக்க கால்பந்தாட்ட வீரரைப்பற்றி பதிந்துள்ளார். வரும் காலத்தில் அமெரிக்க கால்பந்து பற்றியும் தமிழில் விவரித்து எழுதப்போகிறாராம். (வாசன் உங்கள் பதிவுக்கு பின்னூட்ட வசதியினைக் கொடுக்கலாமே)

இங்கிலாந்தில் வாழும் குன்றன் தன்னுடைய பதிவில் கவிதைகள் பலவற்றினை பதிந்து உள்ளார். இந்த மாதம் பாரதியினைப் பற்றி ஒரு கவி பதிந்துள்ளார்.

-- நன்றி : வலைப்பூ
           சந்தோஷ் குரு @ 8/18/2004 09:39:00 PM | தனிச்சுட்டி| 0 Blogger Comments

அன்பே கம்யூனிஸம் : வலைப்பூ

இரண்டு நாட்கள் முன்பு சென்னையில் நடந்த லேண்ட்மார்க் வினாடி-வினாவில் கேட்கப்பட்ட கேள்வி இது. இந்த இரு படங்களுக்கிடையே உள்ள தொடர்பு என்ன.

JoinFinal.gif


வலதுபக்கத்தில் இருக்கும் ஓவியம் அன்பே சிவம் படத்தில் வரும் ஒரு ஒவியம் இது. மிக அருமையாக யோசித்து வரையப்பட்டது. திரைப்படத்தில் இதனுடைய உள்ளர்த்தத்தினை அறிந்தபோது ஆ என்று வாய் பிளந்தேன். ஆனால் லேண்ட்மார்க் வினாடி-வினா போட்டியில் ஒரு மிகவும் சுவாரஸ்யமான செய்தியினை அறிந்தேன்.



வலது பக்கம் உள்ள ((கருப்பு-வெள்ளை) ஓவியத்தினை வரைந்தது டீகோ ரிவேரா என்ற மெக்ஸிக்க கலைஞர்.


Riveria.jpg


இவர் கம்யூனிஸத்தின் மீது பற்று கொண்டவர். ராக்கஃபெல்லர் தன்னுடைய கட்டடம் ஒன்றுக்கு இவரை வரையக்கூப்பிட்டுள்ளார். இவர் தன் கை வண்ணத்தை காட்டியுள்ளார். இந்த ஓவியத்தில் (கருப்பு வெள்ளைப் படம்), லெனினின் முகம் பூடகமாக இல்லாமல் வெளிப்படையாகவே உள்ளது. இதைக் கண்டுபிடித்து விட்ட ராக்கஃபெல்லர், இந்த ஓவியத்தினை சிதைத்துவிட்டார். ஆனால் ரிவேராவோ இதை வேறு இடத்தில் , வேறு பெயரில் வரைந்தார் (கீழே உள்ள வண்ணப்படம்). இந்த ஓவியத்தில் லெனினின் வலக்கைப்பக்கம் இருப்பது லியான் ட்ராட்ஸ்கி.


Commie.JPG
lenin_color.jpg



அன்பே சிவத்தில் வரும் ஓவியம் இதைப்பார்த்து inspire ஆனதா, இல்லை co-incidence ஆ என்றெல்லாம் விவாதிக்கப் போவதில்லை. ஆனால் அன்பே சிவத்தில் வரும் அந்த ஒவியத்தில் கதைக்கேற்றார் போல், பூடகமாக வரைய யோசனையை எந்த மூளை கொடுத்ததோ அதற்கு ஒரு ஷொட்டு (பிரளயனா, கமலா, மதனா, வேறு யார் வேண்டுமானாலும் இருக்கலாம்) . ரிவேராவின் ஓவியத்தினைப் பற்றி மேலும் அறிய இங்கே சொடுக்கவும்.

ஆக பதிவின் தொடக்கத்தில் கேட்ட கேள்விக்கான விடை : இரு ஓவியங்களுக்கான தொடர்பு கம்யூனிஸம்.

-- நன்றி : வலைப்பூ
           சந்தோஷ் குரு @ 8/18/2004 09:36:00 PM | தனிச்சுட்டி| 3 Blogger Comments

வெட்டிப் பேச்சு : வலைப்பூ

AV.jpg



மேலே இருக்கும் படத்தில் இருப்பவர் ஜெயா டி.வி தொகுப்பாளினி, ரம்யா. நான் அவரைப் பற்றி பேசவரவில்லை. இந்த படத்தினை பார்த்தீர்களா ? எல்லோரும் இதை கவனித்திருப்பார்களா என்று தெரியவில்லை. இது ரிகர்ஸிவ் புகைப்படம் (வெங்கட் கிட்ட ரிகர்ஸிவ்க்கு தமிழ்ல என்னனு கேக்கணும்). போட்டோஷாப் அல்லது ஜிம்ப் இதை வைத்துதான் செய்திருப்பார்கள் என்று நினைக்கிறேன்.

சரி இன்றைக்கான கேள்வி : இந்த புகைப்படத்தினை எடுத்தவர், சென்னை/திரைப்பட புகைப்படக்குழாமில் பிரசித்தி பெற்றவர். இவர் எடுத்த "End of Days" என்ற ஒரு புகைப்படம் மிகவும் பிரபலாமாக இருந்தது. இவர் ஒரு தஞ்சாவூர்க்காரர். இன்னும் என்ன க்ளூ கொடுக்கலாம். ம்ம்ம்ம். இவருடைய செவ்வி (பேட்டி) ஆனந்த விகடனில் சில மாதங்களுக்கு முன்பு வந்தது. இவர் யார்.

பிற்சேர்க்கை :

விடை : பிரசன்ன வெங்கடேஷ். சித்ரன், சரியான விடை. நீங்கள் தான் வின்னர் :) .

இவருடைய மற்ற புகைப்படங்கள் இதோ :









படங்கள் : The தி ஹிண்டு/ஃபோலியோ


நன்றி : வலைப்பூ
           சந்தோஷ் குரு @ 8/18/2004 09:24:00 PM | தனிச்சுட்டி| 0 Blogger Comments

ஜனகணமன : வலைப்பூ

சமீபத்தில் மாலன் எழுதி வெளிவந்த "ஜனகணமன" குறுநாவல் பற்றிய என் வாசிப்பு அனுபவம்.

தமிழில் காந்தி கொல்லப்பட்ட சம்பவத்தினை பின்ணணியாகக் கொண்ட நாவல் என்றதும் இதன் மேல் ஆர்வம் பிறந்தது. ஏற்கனவே டாமினிக் லேப்பியர் மற்றும் லேரி காலின்ஸின் , "நள்ளிரவில் விடுதலை" நூலைப் படித்து அதில் பலநாட்கள் கட்டுண்டு இருந்தேன். அதில் உள்ள அத்தியாயத்தினை படிப்பது, முடித்தவுடன் அந்த சம்பந்தமாக "ஹே ராம்" படத்தில் வரும் காட்சிகளை ஓட்டிப் பார்ப்பது என்று ரொம்பவும் ரசித்து படித்தேன். ஹிண்டு பத்திரிக்கையின் விமர்சனத்தில் வேறு இதைப் பற்றி வெகுவாக சிலாகித்து எழுதியிருந்தார்ஒருவர். ஆகையால் சென்ற சனியன்று நியு புக்லேண்டில் இந்த புத்தகத்தினை வாங்கினேன். இரு அமர்வில் படித்து முடித்தேன். கொஞ்சம் அதிகமாகவே எதிர்ப்பார்த்த எனக்கு மிஞ்சியது ஏமாற்றமே.

இதற்குக் காரணம், முன்னுரையில் ஆசிரியர், இந்த புத்தகத்தினை எழுத உதவியாக இருந்த நூல்கள் எனக்குறிப்பிடும் "நள்ளிரவில் விடுதலை" என்ற நூலினை ஏற்கனவே படித்ததால் தான். அதிகமான விவரணைகள் இல்லாமல், கதையினை தெளிவாகவும், மிக வேகமாகவும் நடத்திச் செல்கிறார் ஆசிரியர். கதை விறுவிறுப்போடு போகும் தருணத்தில், பதிமூன்றாம் அத்தியாத்தில் வரும் ஒரு ஃப்ளேஷ்பேக், விறுவிறுப்பினை சற்றே குறைக்கிறது, மற்ற எந்த இடத்திலும் தங்கு தடையின்றி ராஜ்தானி போல் சர்ரென்று பறக்கிறது.

"ஹே ராம்" படத்தில், காந்தியைக் கொல்ல நினைத்து பிறகு காந்தியவாதியாகும் பாத்திரத்தினை, சாகேத ராமனாக அருமையாக நுழைத்து அந்த பாத்திரத்தின் மூலம் காந்தியின் பெருமையினை சொல்ல நினைத்தது கமலின் முயற்சி. ஆனால் மாலன் காந்தியின் பாதுகாப்பு அதிகாரியாக ஒரு போலீஸ் அதிகாரியாக ரமணனை நுழைத்து அவர் மூலம் சம்பவங்களைக் காட்டுகிறார். பாத்திரங்களின் சம்பாஷணைகள் அனைத்தும் ரொம்ப சரளமாகவும், நம் இப்போது பேசுகின்ற பாணியில் இருப்பது கதைக்கு வெகு லகுவாக நகர்த்திச் செல்கிறது.

இந்த புத்தகத்திற்கு ஆசிரியர் எழுதிய முன்னுரையில் தன் இளவயது சம்பவத்தினை நினைவுபடுத்திகிறார். அதில் அவர் கூறும் கருத்துதான் மகாத்மாவின் மாண்புக்கு ஒரு சிறிய சான்று. அது என்னை மிகவும் கவர்ந்தது. ஒரு நாள் சாப்பாட்டு மேஜையில் அவர் குடும்பத்தினர் காரசாரமாக காந்தியினைப் பற்றி விவாதித்திக் கொண்டு இருக்கின்றனர். ஆசிரியர் (மாலன்), "காந்தி ஜனநாயகத்தில் நம்பிக்கையில்லாத பாஸிஸ்ட்" என்றும், அவரொத்த வயதினர், "காந்தி ஒரு நம்பிக்கை துரோகி" என்றும், "அவர் ஒரு ஹிப்போகிரேட்" என்றும், "அவர் ஒரு மோசமான கணவர்" என்றும் பொரிந்துத் தள்ளிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அப்போது நேருவைப் பற்றியும், இந்திரா காந்தியைப் பற்றியும், ராஜாஜியினைப் பற்றியும் எழுந்த இதைவிட கடுமையான விமர்சனங்களுக்கு நெத்தியடி கொடுத்த அவருடைய அன்னை, "போங்கடா..." என்று ஏதோ சொல்ல வாய் திறந்தார். வார்த்தை வராமல் முகம் சிவக்க, கண்கள் கலங்கி விசும்பி அழுதார். துக்கம் தொண்டையைக் கவ்வியிருந்தது. காந்தியை ஓர் அரசியல்வாதியாகப் பார்க்கவில்லை. "வாழ்விக்க வந்த எம்மான்" என்று தெய்வமாகப் பார்த்தனர். அவருடைய அரசியல் நேர்மையும், சுயநலமின்மையும் impeccable.

ஆனால் பின்னட்டையில் இருந்த ஒரு கருத்து என்னை சங்கடப் படுத்தியது, எனக்கு பிடிக்கவில்லை. "முதன் முதலாக, அரசியலோடு மதத்தைப் பிணைத்து நடத்தியவர் காந்தி. அந்த அரசியல் அவரைச் சாப்பிட்டது". கல்கி ராஜேந்திரன் இப்புத்தகத்தின் முன்னுரையில் சொன்னது போல, காந்தி அரசியிலையும், இறையுணர்வையும் பிணைத்தாரே அன்றி, மதத்தினை அல்ல. ஆனால், இதற்கு ஆசிரியரின் பதிலோ "இது மிகவும் சப்ஜக்டிவ்" என்று இருக்கும் எண்ணுகிறேன்.

என்னைப் போல "ஹே ராம்" படத்தினை ஐம்பது தடவைக்கு மேல் நீங்கள் பார்க்கவில்லையென்றால், "நள்ளிரவில் விடுதலை" என்ற புத்தகத்தினை படிக்கவில்லை என்றால், இந்த புத்தகம் உங்களுக்கு இது பிடிக்கலாம்.

(ஜனகணமன; ஆசிரியர் : மாலன் ; வெளியீடு: கிழக்கு பதிப்பகம், சென்னை; விலை : நாற்பது ரூபாய்)

நன்றி : வலைப்பூ
           சந்தோஷ் குரு @ 8/18/2004 09:22:00 PM | தனிச்சுட்டி| 1 Blogger Comments

வெட்டிப் பேச்சு : 1

உங்கள் அனைவருக்கும் சென்னையில் புரசவாக்கம் அருகே கொஸப்பேட்டை என்ற ஒரு இடம் இருக்கிறது என்று தெரிந்திருக்கலாம். (இல்லையேல் இப்போது தெரிந்து கொள்ளுங்கள் ;) ). இவர் வேறு அந்த கொஸப்பேட்டையினை வலையுலகத்தில் மிகப் பிரபலாமாக்கி விட்டார்.

என்னுடைய கேள்வி இது : கொஸப்பேட்டை என்பது நம் பேச்சு வழக்கில் வந்த பெயர். அதனுடைய இலக்கண சுத்தமான, அழகான, இயற்பெயர் என்ன ?

விடை: குயப்பேட்டை

(Etymology) : குயவர்கள் ,அதாவது மண்பாண்டம் செய்பவர்கள் அதிகம் வாழ்ந்த இடம் என்பதால். குயப்பேட்டை --> கொயப்பேட்டை --> கொஸ்ப்பேட்டை --> கொஸப்பேட்டை ஆக உள்ளது.

கொசுறு தகவல் - கொடுத்தவர் கோபி

இதுபோலவே சிங்கதறிப்பேட்டை சிந்தாதிரிப்பேட்டை ஆன கதை தெரியுமா உங்களுக்கு ? (வாரியார் ஸ்வாமிகள் கூட சிந்தாதிரிப்பேட்டையில்தான் வசித்து வந்தார்)

ஒரு காலத்தில் சிந்தாதிரிப்பேட்டையில் நேசவுத்தொழில் சிறந்து விளங்கியதாகவும். சிங்கம்போல தறிகள் உறுமும் சத்தம் கேட்டதால் அப்பெயர் வந்ததாகவும் எனது பாட்டி சொல்வார்கள்.


நன்றி : வலைப்பூ
           சந்தோஷ் குரு @ 8/18/2004 09:17:00 PM | தனிச்சுட்டி| 0 Blogger Comments

Monday, August 16, 2004

எட்டயபுரம் : வலைப்பூ

எங்களுடைய மித்ரன் குழுவின் ஒரு திட்டத்திற்கான கள ஆய்வுக்காக நாங்கள் (நான், சஞ்சீத், பாலசுந்தர்) சென்ற வாரயிறுதியில் எட்டையபுரம் சென்றோம். ஒரு கிராமத்தையோ அல்லது ஒரு பின்தங்கிய பகுதியினையோ தேர்ந்தெடுத்து, அங்குள்ள மக்களுக்கு ஒரு வேலைவாய்ப்பினை ஏற்படுத்திக் கொடுப்பது, அங்குள்ள மக்களின் கல்விக்கு உதவுவது என்ற கொள்கையினை தற்போது கொண்டது, மித்ரன் சுய ஆர்வக்குழு.

பாரதி பிறந்த ஊர் என்ற காரணத்தால் நாங்கள் அந்த பகுதியினை தேர்ந்தெடுக்கவில்லை. எங்கள் குழுவில் உள்ள ஒரு நண்பருக்கு (பாலசுந்தர்) மிகவும் பரிச்சயமானது, மிகவும் பின் தங்கியுள்ளது என்ற காரணத்தால் மட்டுமே நாங்கள் அதை தேர்ந்தெடுத்தோம். எங்களுடைய பயணமும் கள ஆய்வும், ஸ்பென்ஸர் ப்ளாஸா, சத்யம் தியேட்டர் மட்டும் அறிந்திருந்த எங்களுக்கு ஒரு புதிய பரிமாணத்தை அறிமுகப்படுத்தியது.

எட்டயபுரத்தினை சில இடங்களில் எட்டையாபுரம் என்றும் எழுதுகின்றனர். அங்கே இருந்த ஒரு ஊராட்சி பேர்ப்பலகையில் கூட எட்டையாபுரம் என்று தான் இருக்கிறது. எட்டப்பன் ஆட்சி செய்த ஊர் என்பதால், மரியாதையாக எட்டையா வின் ஊர், என்பதை அப்படி கூறுகின்றனர் என்று நாங்களே ஒரு சொல்மூலம் கண்டுபிடித்தோம். இந்த ஊரைப் பற்றியும், இதன் சரித்தரத்தின் மறுபக்கத்தினைப் பற்றி சஞ்சீத செய்த பதிவு இங்கே.

சுமார் இருபதாயிரம் பேர் வசிக்கும் ஊர். விவசாயம் மிகவும் பாதிக்கப்பட்ட ஊர் இது. நெசவுத்தொழிலும், தீப்பெட்டி தயாரித்தலும் தான் இங்குள்ள மக்களின் முக்கியமான தொழிலாக தற்போது உள்ளது. நெசவிலும் கைத்தறிதான் பிரதானமாக உள்ளது. கிட்டத்தட்ட அனைத்து வீடுகளின் வாசலிலும் ஒரு கைத்தறி இருக்கிறது. கைத்தறி தொழிலாளர்களின் மிகப்பெரிய வாடிக்கையாளர் தமிழ்நாடு அரசின் போ-ஆப்டெக்ஸ் தான். ஆடைகளை அவர்கள் வாங்கிக்கொண்டாலும் கோ-ஆப்டெக்ஸில் விற்ற பிறகு தான் இவர்களுக்கு பணம் வரும். இந்த ஊரின் கைத்தறி ஆடைகள் பிரபலாமாகமல் இருப்பதற்கு ஒரே காரணம், அனைத்து துணிகளுமே டிஸைன் (டிஸைனை புட்டா என்று அழைக்கின்றனர்) எதுவும் இல்லாத ப்ளைன் வெரைட்டியாக இருப்பதுதான் காரணம். இப்போது தான் அவர்களின் கூட்டுறவு சங்கம் மூலம், சென்னையில்லுள்ள NIFT மூலமாக புட்டா போட்ட சேலைகளை நெசவு செய்வதற்கான பயிற்சிகளை அளிக்கின்றனர். அந்த பயிற்சி முடிந்து, புட்டா போட்ட சேலைகளை நெசவு செய்ய ஆரம்பித்தால் நல்ல வருமானம் வரலாம் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. ஆனால் இவர்களுக்கு மிகப்பெரிய பிரச்சினை, inaccessiblity to the market.

நல்ல நுணுக்கமான டிஸைன்களுடைய நேர்த்தியான கைத்தறி ஆடைகளுக்கு நகரங்களிலும், வெளிநாடுகளிலும் நல்ல வரவேற்பு இருக்கிறது. இவர்களுக்கு நல்ல வேலைப்பாடுகள் நிறைந்த சேலைகளை நெசவு செய்வதைப் பற்றி பயிற்சி கொடுத்து, நேர்த்தியான ஆடைகளை செய்யவைக்க அங்குள்ள கூட்டுறவு சங்கத்தால் முடியும். ஆனால் அதற்கான வாடிக்கையாளரை பிடிப்பதுதான் மிகப் பெரிய சவால். அங்குள்ள மக்கள், ஒரு மிகப்பெரிய வாடிக்கையாளரிடம், இரண்டு அல்லது மூன்று வருடங்களுக்கு தொடர்ந்து ஆடைகள் வாங்குமாறு ஒரு ஒப்பந்தம் இருந்தால் மிகவும் நம்பிக்கையோடு தொழில் மேற்கொள்ள முடியும் என்று எண்ணுகின்றனர்.

விவசாயத்தை பொருத்த மட்டில் இங்கு அரிசி போன்ற தண்ணீர் அதிகம் தேவைப்படுகின்ற பயிர்களை இப்போது யாரும் பயிரிடுவதில்லை. வெகு சிலர் தான் விவசாயத்தில் ஈடுபடுகின்றனர் என்றாலும், அவர்களும் சோளம் போன்ற குறைந்த அளவு தண்ணீர் உறிஞ்சும் பயிர்களைத்தான் சாகுபடி செய்கின்றனர். ஆகவே இங்கு alternative பயிர்கள் தான் மிகச்சிறந்த வழி என்று அருகே உள்ள ஒரு கல்லூரியின் பேராசிரியரும், பாலசுந்தரின் தந்தையும் உரைத்தார்.

கள ஆய்வில், நாங்கள் தெரிந்துக் கொண்டது. நெசவுத்தொழிலாளர்களின் உற்பத்தி பொருட்களுக்கு ஒரு நல்ல நீண்ட நாள் வாடிக்கையாளருடன் தொடர்பு ஏற்படுத்திக் கொடுப்பது அவர்களுக்கு மிகவும் பயனுள்ளதாக இருக்கும். விவசாயம் என்று அங்கே பார்த்தால், சித்த மருத்துவத்துக்காகவும் ஹெர்பல் பொருட்களாக்காக உபயோகிக்கப்படும் , மிக குறைந்த அளவே தண்ணீர் உறிஞ்சும், சில செடிகளையும் அங்கே வளர்க்கமுடியும். அதைத்தவிர அங்கு மாடுகள் கொஞ்சம் நிறையவே இருக்கின்றன, அதன் மூலம் இயற்கை உரங்களை குறைந்த மூதலீட்டில் உற்பத்தி செய்யமுடியும்.

இங்கே நான் அதிகம் கவரப்பட்டது நெசவுத்தொழில் மீதுதான். ஒரு தறியில் துணி நெய்வதை இப்போது நான் என் வாழ்வில் முதல்முறையில் பார்த்தேன். கைத்தறியின் நுட்பங்களை மிகவும் அருகிலிருந்து, அது வேலை செய்யும் முறையினைப் பார்த்தேன். என்னை கைத்தறியில் சும்மா நெய்து பார் என்று சொன்னால், சத்தியமாக, என்னால் இருபது நிமிடங்களுக்கு மேல் வேலை செய்ய முடியாது. அதற்கேற்ற ஸ்டேமினா கிடையாது. நன்றாக அழுத்தி நெய்யவேண்டும், இல்லையேல் துணியின் தரம் கேட்டுப்போகும். ஆனால் இங்கேயோ பல பாட்டிகள், பல பெண்கள், தனியாளாக ஒரு சேலையினை (ஆறடி இருக்கும்) ஒரே நாளில் நெய்துவிடுகின்றனர். சரி இவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு நெசவு செய்ய வேண்டுமா, ஏன் ஆட்டோமேட் செய்து, விசைத்தறி மூலம் இந்த வேலையினை சுளுவாக செய்யக்கூடாது என்று என் மூளை கேட்டது.

அங்கிருக்கும் ஒரு விசைத்தறிக்கும் நாங்கள் சென்று பார்த்தோம். விசைத்தறி ஒரு மிகப்பெரிய ராட்ச்சஸன். கைத்தறியில் ஒரு மணி நேரம் மக்கள் செய்வதை , பத்து நிமிடங்களில் அடித்து நகர்த்துகிறது அது. ஒரு விசைத்தறியின் விலை சுமார் முப்பத்தைந்து முதல் ஐம்பதாயிரம் வரை ஆகும். ஒரு கைத்தறியின் விலையோ மூவாயிரம் முதல் எட்டாயிரம் வரை ஆகும். சரி அப்படியே கடன் அது இது என்று விசைத்தறியினை வாங்கிப்போட்டால், அதனால் மாதச்செலவும் அதிகரிக்கும், அந்த செலவுக்கு ஏற்றார்போல விற்பனையும் இருக்க வேண்டும். எங்களின் மரமண்டைகளுக்கு அப்போதுதான் உலகமயமாக்கல், தாரளமயமாக்கலின் பிரச்சனைகள் தெளிவாகவும் சூடு போட்டது போல உறைத்தது.

பின் எங்கள் நண்பர்களோடு விவாதித்துக் கொண்டிருக்கும் போது ஒரு யோசனை எழுந்தது. அந்த ஐம்பதாயிரம் ரூபாய் மதிப்புள்ள விசைத்தறியினைப் போலவே, மிகக்குறைந்த விலையில், சற்றே குறைந்த ஆட்டோமேஷன் உடன், ஆனால் உற்பத்தி திறனைகூட்டும் வகையில் ஏன் ஒரு விசைத்தறியினை வடிவமைக்க கூடாது. நம் ஐ.ஐ.டி அல்லது தலைசிறந்த பொறியியல் கல்லூரிகள் இது போன்ற திட்டத்தினை ஏற்று வடிவமைத்துக் கொடுத்தால் எவ்வளவு சிறப்பாக இருக்கும். நம் ஐ.ஐ.டி போன்ற கல்லூரிகளில் கட்டாயம் இது போன்று சில திட்டங்கள் செய்ய வேண்டும் என்று துடிப்புடன் கட்டாயம் மாணவர்கள் இருப்பார்கள். அவர்கள் இது போன்ற ஒரு இயந்திரத்தினை வடிவமைத்தால், கட்டாயம் கிராமங்களிடையே உற்பத்தி என்பது பெருகும், பெரிய மில் ஓனர்களும் கிராமங்களுக்கு out-source செய்துவிட்டு ஏனைய பிற சிறப்பான வேலைகளை பார்க்கலாம்.

Trivia: இந்த நெசவுக்கும் கணிப்பொறி சேமிப்புக்கும் மிக நெருங்கிய நட்பு ஒன்று இருக்கிறது. இந்த கைத்தறியில் வேலைப்பாடுகள் நிறைந்த, சரிகை, சேலை போன்றவற்றை செய்வது சற்று கடினமாக இருந்திருக்கும் போல. அதனால் நம் மக்கள் ரொம்ப காலம் முன்பே, துளையட்டைகள் எனப்படும் punched-cards நுட்பத்தினை உபயோகப்படுத்தியுள்ளனர். தறியின் மேல் பகுதியில், நமக்கு ஏற்ற டிசைன் வருவதற்கேற்ப, பல துளையட்டைகளை ஒரு கோர்வையாக வைத்துள்ளனர். ஒவ்வொரு முறையும் தறியினை அடிக்கும் போது, அந்த துளையட்டைகள் ஒன்றொன்றாக நகர்கிறது. அந்த துளைக்கேற்றார் போல், துணியில் வேலைப்பாடுகள் வருகின்றது. அந்த கோர்வையான துளையட்டைகளை பார்க்கும் போது ஒன்றும் விளங்கவில்லை, ஆனால் அந்த அட்டைகளால், யானை, குதிரை, மாங்காய், போன்ற வேலைப்பாடுகளை சரிகையிலும், துணியிலும் பார்க்கும் போது ஆச்சரியமாக இருந்தது. இந்த நெசவில் உபயோகப்படுத்திகின்ற துளையட்டையைப் பார்த்துதான், கணிப்பொறியிலும் துளையட்டையினை உபயோகப்படுத்தும் வழக்கம் வந்தது என்று இந்த சுட்டி சொல்கிறது.

-- சந்தோஷ் குரு

நன்றி: வலைப்பூ
           சந்தோஷ் குரு @ 8/16/2004 09:11:00 PM | தனிச்சுட்டி| 0 Blogger Comments

Sunday, August 15, 2004

வலைப்பூ

அடுத்த ஒருவாரத்திற்கு வலைப்பூ பத்திரிக்கையின் ஆசிரியராக நான் பணியாற்றப் போகிறேன். அதற்காக எழுதிய சில பதிவுகள், என் பதிவிலும் நான் இடுகிறேன். வலைப்பூவிற்காக என்னைப் பற்றி நான் எழுதியது.

Disclaimer : இது கொஞ்சம் சுயதம்பட்டம். சுயதம்பட்டத்தை வெறுப்பவர்கள், இதை தவிர்த்துவிடலாம்.
இந்திய குடியரசுத் தலைவர் அப்துல் கலாம் ஸ்டைல்ல சொல்லனும் என்றால், சென்ற ஜூன் மாதம், சூரியனைச் சுற்றி இருபத்திமூன்று தடவை பயணம் செய்துவிட்டு, இருபத்திநான்காவது சவாரியை மேற்கொண்டுள்ளேன்.

சேலம் அருகே உள்ள பவானி என்னும் ஊரில் பிறந்தேன். சிதம்பரத்திலும், கடலூரிலும் பள்ளி படிப்பு. தஞ்சாவூரில் பொறியியல் இளங்கலைப் படிப்பு. கடந்த இரண்டு வருடமாக சென்னையில் போலீஸ்காரர்களுக்கு போட்டியாக தொப்பை வளர்க்கும் வேலையில் ஈடுபட்டுள்ளேன் .

நான் ஒரு நல்ல சினிமா பைத்தியம். நல்ல திரைப்படங்கள், விரும்பிப்பார்ப்பேன், நண்பர்களிடம் அதைப்பற்றி சிலாகித்து விவாதம் செய்வேன். ஆனால் புரிந்து கொள்ள கடினமாக இருக்கும் வகையிலான கலைப்படங்கள் எனக்கு பிடிக்காது.

என் அம்மாவினாலும், என் பள்ளியின் தமிழ் அம்மாவினால் தமிழில் மிகவும் ஆர்வம் வந்தது. பல தமிழ் செய்யுளை சூப்பராக கடம் அடித்து வைத்திருப்பேன். சுஜாதாவால் நவீன தமிழ் இலக்கியத்திற்கு ஈர்க்கப்பட்டவன், இப்போது சுஜாதாவின் கடுமையான விமர்சகர்களால் வலைப்பூக்களில் ஈர்க்கப்பட்டு உள்ளேன். பொன்னியின் செல்வன், சிவகாமியின் சபதம், ஜே.ஜே சில குறிப்புகள் போன்ற படைப்புகளை இதுவரை படித்ததில்லை ஆனால் படிக்கும் ஆர்வம் இருக்கிறது. தமிழில், நான் படித்ததில், பிடித்த எழுத்தாளர்கள் ஜெயகாந்தன், சுஜாதா, ஜெயமோகன், எஸ்.ராமகிருஷ்ணன், அ.முத்துலிங்கம். நகைச்சுவை எனக்கு மிகவும் பிடித்தது. கிரேஸி மோகன் இப்போது எனக்கு மிகவும் பிடித்த நகைச்சுவையாளர். சோவின் நக்கலும் நையாண்டியும் எனக்கு பிடிக்கும். இதைத் தவிர எல்லோரையும் போல் கடவுள் பற்றி எனக்கும் கேள்வி எழுந்தது, வேத்தாத்ரி சிந்தனைக் கூடத்தில் விடை கிடைத்து ஓரளவு தெளிவு பிறந்ததனால் கொஞ்சம் ஆன்மீக நாட்டமும் உண்டு.

எப்போது ஒரு நல்ல ரசிகனாகவும், சிறந்த வாசகனாகவும் இருக்க நான் விரும்புகிறேன். நான் உருப்படியாக செய்கின்ற காரியம், என் நண்பர்களோடு இணைந்து மித்ரன் என்ற ஒரு உதவிக்குழுவிற்காக சில வேலைகளை செய்வது. நான் உருப்படியாக செய்யப்போகிற காரியம் தமிழ் மரபு கவிதைக்காக ஒரு compiler.

இந்த வாரம் வலைப்பூவில் சினிமா, பயணம் ஏனைய பிற வெட்டிப் பேச்சுக்களை உங்களிடம் பேச வந்திருக்கிறேன்.

-- நன்றி : வலைப்பூ
           சந்தோஷ் குரு @ 8/15/2004 11:57:00 PM | தனிச்சுட்டி| 1 Blogger Comments

Saturday, August 14, 2004

வசூல்ராஜா

ம்ம்... அலுவலகம் பக்கத்திலேயே சத்யம் தியேட்டர் இருந்தாலும், வசூல்ராஜா படத்திற்கு டிக்கெட் வாங்கமுடியாமல் போய்விட்டது.. ச்ச்சே . சென்னையில் எந்த தியேட்டரிலும் அடுத்த ஒரு வாரத்திற்கு டிக்கெட் இல்லையாம். சரி நான் பொலம்பனது போதும். வந்த விஷயம் இதுதான், வெள்ளிக்கிழமை ஹிண்டுவில், வந்த ஒரு துணுக்கு. கமலஹாசன் பற்றி கவிதாலயா கிருஷ்ணன் கூறியது. படிச்சுப் பாருங்க, நல்லா பில்டப் கொடுக்குறாங்க. எப்ப வசூல்ராஜா பாக்கப்போறனோ ???
           சந்தோஷ் குரு @ 8/14/2004 06:41:00 PM | தனிச்சுட்டி| 0 Blogger Comments

Wednesday, August 11, 2004

அப்படி பேத்து...பேத்து...பேத்து

சென்ற வார துக்ளக்கில் நான் மிகவும் ரசித்த கேள்வி-பதில் இது:

கேள்வி: "கவிதை எழுதுகிறவன் ஆட்சி செய்வதற்கு மிக அருமையானவன், கவிதை எழுதுபவனிடம் நாட்டை ஒப்படைத்தால், அந்த நாடு நன்றாக இருக்கும். இது மூடர்களுக்கு தெரியவில்லை" - என்று கருணாநிதியின் 'கவிதை மழை' நூல் வெளியீட்டு விழாவில், கவிஞர் அப்துல் ரகுமான் பேசி இருப்பது பற்றி ?

பதில்: கருணாநிதியைப் பாராட்டி மகிழ்விக்க வேண்டிய மேடையில், வாஜ்பாயை இப்படி புகழ்ந்தும், பாராட்டியும்; அவரை எதிர்ப்பவர்களை இகழ்ந்தும் பேசிய கவிஞர் அப்துல் ரகுமானின் துணிச்சல் வியப்புக்குரியது.
           சந்தோஷ் குரு @ 8/11/2004 07:47:00 AM | தனிச்சுட்டி| 0 Blogger Comments

Thursday, August 05, 2004

சிம்ரன் - தி குயின்

எங்கள் அலுவலகத்தில் celebrations team என்ற குழு ஒன்று உள்ளது. பேரு ரெம்ப பந்தாவாக இருக்கே தவிர அவர்கள் பாடு பாவம். எங்களை மகிழ்விப்பதற்காக, பிறந்த நாள் கொண்டாட்டம், சிறிய விளையாட்டுக்கள் போன்றவற்றை நடத்துவார்கள் (அலுவலக வேலை பளுவோடு). நாங்கள் எப்போதும் போல் இவர்களை நொள்ளை நொட்டை சொல்லிக்கொண்டு இருப்போம்.

இந்த வாரம், அவர்கள் நடத்திய ஒரு விளையாட்டு குயின் ஆஃப் ஷீபா போன்றது. இருபது சாமன்கள் பற்றிய ஒரு லிஸ்ட் ஒன்றை கொடுத்துவிடுவார்கள். எந்த அணி அனைத்தையும், சீக்கிரமாக அந்த லிஸ்டில் உள்ளதை எடுத்து வருமோ அவர்கள் வெற்றி பெற்றதாக கணக்கு. Celebrations teamல் தமிழ் சினிமா பற்று கொண்ட ஒரு அறிவு ஜீவி, இதற்கு "சிம்ரன் - தி குயின்" என்று நாமகரணம் செய்தார். அவர்கள் எடுத்து வரச்சொன்ன பொருட்கள் சில :

1. ஒரு ஜோடி வெள்ளை நிற ஸாக்ஸ்.

2. ஐந்து கருப்பு நிற ஹேர் பேண்ட்

3. பத்து சேஃப்டி பின்

4. ஆறு ஐநூறு ரூபாய் நோட்டுக்கள்

5. மூன்று காலி மாஸா பாட்டில்கள் , மற்றும் அதன் மூடி(கள்)

இன்னும் பல கருமாந்திரங்கள்

ஒரு வழியாக எல்லாத்தையும் கொண்டு வந்து முதல்ல எங்க அணி கொடுத்து பரிசை வாங்கி ஜெயித்தது. எங்க அணியோட பேருதான் அங்க மேட்டரே. எங்க அணியின் பெயர்,கமலஹாசன் - தி கிங்.
           சந்தோஷ் குரு @ 8/05/2004 06:47:00 PM | தனிச்சுட்டி| 0 Blogger Comments

If you are not able to view this site , don't worry, you are not missing anything great. This contains my ramblings in , Thamizh (Tamil) , thats it.

My Profile | My Mail



அடிக்கடி மேய்வது




Mitran Foundation

Jambav - software for children with special needs


தமிழ் விக்சனரி





பரணை

நன்றி

தமிழ்மணம்
Blogger