<xmp><body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d6886596\x26blogName\x3d%E0%AE%95%E0%AE%9A%E0%AE%BE%E0%AE%95%E0%AF%82%E0%AE%B3%E0%AE%AE%E0%AF%8D\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dBLACK\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://santhoshguru.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3den_IN\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://santhoshguru.blogspot.com/\x26vt\x3d-1173546591900635210', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script></xmp>

கசாகூளம் - பெயர்க்காரணம்

Saturday, July 31, 2004

கலங்கப் போவது யாரு.....

நம் உடலின் குண்டலினி சக்தியினை மூலாதாரத்திலிருந்து ஆக்கினைக்கு எழுப்பிவிட முடியும், காலை ஒன்பது மணிக்கு டூ-வீலரில் மத்திய கைலாஷில் இருந்து டைடல் பார்க்குக்கு பத்து நிமிடத்தில் கூட போய்விட முடியும், ஏன் நம்ம முருகன் இட்லி கடையில் போனவுடனேயே உட்கார இடம் கிடைத்தாலும் கிடைத்துவிடும், ஆனால் ப்ளஸ் டூ மாணவர்களுக்கான பொறியியல் கவுன்ஸிலிங் மட்டும் எப்போது நடக்கும் என்று யாராலும் கூற இயலாது. இந்த வருட +2 முடித்த மாணவர்களின், இப்போதைய நிலை, அதுவும் கம்ப்யூட்டர் சயின்ஸ் பிரிவு மாணவர்களின் நிலை படுமோசம். கவுன்சலிங் பற்றி clueless ஆக இருக்கிறார்கள்.

இதனுடைய பின்புலத் தகவல்களை ஒரு நடை பார்த்துவிடுவோம்.

தமிழ்நாட்டில் உள்ள பொறியியல்/மருத்துவக் கல்லூரிகளுக்கு TNPCEE மதிப்பெண்கள் மிக அவசியமானத் தேவை என்பது நீங்கள் எல்லோரும் அறிந்ததே. சென்ற இரண்டு அல்லது மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரை, தமிழ்நாட்டில் இருந்த இருநூற்றுச் சொச்ச பொறியியல் கல்லூரிகளுக்கு, TNPCEE தேர்வு ஒன்றே போதுமானதாக இருந்தது. நமது பொறியியல் கல்லூரிகளின், பரிணாம வளர்ச்சியின் காரணமாகவும், வியாபாரத்தை நன்றாக வளர்த்துக் கொள்ளவும், நிகர் நிலைப் பல்கலைக்கழகங்களாக (deemed university) மாறத்துவங்கின. அதாவது "எங்க கடையில் பொறியியல் மட்டும் அல்ல, கலை, அறிவியல், ஜோதிடவியல் என்று சகலைத்தையும் வைத்திருக்கிறோம். எங்களுக்கு எந்த பல்கலைக்கழகததிலும் affiliation கிடையாது. ஆகையால் TNPCEE என்ற மோடி வித்தையெல்லாம் வேலைக்கு ஆகாது, ஐநூறு ரூபாய் கொடுத்து அப்ளிகேஷன் வாங்குங்க, அதுக்கப்பறம் இரண்டரையோ, மூன்றோ கொடுத்து கல்லூரியில் சேருங்க, சேருங்க, சேர்ந்துகிட்டே இருங்க" என்ற ரீதியில் வியாபாரம் சூடாகப் போய் கொண்டிருந்தது. இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நம் மத்திய அரசு, AIEEE என்ற ஒரு தேர்வினைக் கொண்டுவந்து, நிகர்நிலைப் பல்கலைகழகங்கள் AIEEE மதிப்பெண்கள் வைத்துதான் மாணவர்களை சேர்க்க வேண்டும் என்று போராடி, ஒரு வழியாக நடைமுறைப்படுத்தியது.

ஆனால் இந்த வருடம் நடந்த தமிழ்நாட்டில் நடந்த குளறுபடிகள் கணக்கில் அடங்கா. இதைத் தவிர BITS, Pilani குழப்பம் வேறு. BITS, Pilani என்ற கல்லூரி, தமிழ்நாடு மற்றும் ஆந்திரா மாணவர்களுக்காக ராஜஸ்தானில் பிர்லா கட்டியது என்பது அனைவரும் அறிந்ததே. இந்த கல்லூரியில் அட்மிஷன் வாங்க ஒருவர் செய்யவேண்டியது ரொம்ப சிம்பிள். ப்ளஸ் டூ தேர்வில் 1220க்கு 1160 மேல் எடுத்தால் மட்டும் போதுமானது. பிலானியில் படிக்கும் கனவோடு, தேர்வுக்காக நன்றாக தட்டி, தேர்வில் மிக நன்றாக கொட்டி வைத்திருந்தவர்களின் கனவில் இந்த வருடம் மண் விழுந்தது. ராஜஸ்தான் நீதிமன்றம், பிலானியில் AIEEE வழியாக தான் அட்மிஷன் செய்ய வேண்டும் என்று ஒரு ஆணை பிறப்பித்தது. இரண்டு வாரம் மாணவர்கள் திண்டாடிய பிறகு, ராஜஸ்தான் நீதிமன்றத்தில் மற்றுமொரு வழக்கு. அதன் முடிவாக, இந்த வருடம் AIEEE வேண்டாம், எப்போதும் போல அட்மிஷன் நடத்துங்கள், அடுத்த வருடம் பார்ப்போம் என்று தீர்ப்பு வந்தது.

முதலில் TNPCEE மதிப்பெண்கள் குழப்பம். சில கேள்விகள் தவறு, அதற்கு ஏற்றார் போல் விடைகளுக்கான மதிப்பெண்களை சரியாக வழங்கவில்லை என்று ஒரு வழக்கு. இந்த வழக்கு தொடுக்கும் முன்பே TNPCEE rank வெளிவந்தது. வழக்கின் தீர்ப்பின் காரணமாக மதிப்பெண்கள், மறுகணிப்பு செய்யப்பட்டது. இந்த மறுகணிப்பால், மாணவர்களின் பொறியியல் ராங்க் அதிகமாக மாறவில்லை, மருத்துவ அட்மிஷனக்காக காத்திருந்த மாணவர்களுக்கான ராங்க் தாறுமாறாக மாறியது. இதை எதிர்த்து தொடர்ந்த வழக்கில் விசாரணை எல்லாம் முடிந்து தீர்ப்பு இன்னும் வரவில்லை.

இரண்டாவதாக, மறுமுறை தேர்வெழுதும் மாணவர்கள் வழக்கு. எப்போதுமே, மருத்துவ அட்மிஷனில், சுமார் 50% மறுதேர்வு எழுதும் மாணாக்கர்கள் தான் சீட் கிடைக்கும். ஆனால் இந்த வருடம், மறுதேர்வு எழுதியவர்கள் மருத்துவ கவுன்சிலிங்கில் அனுமதிக்க கூடாது என்று வழக்கு தொடுக்கப்பட்டது. இதில் கொடுமை என்னவென்றால், இந்த வழக்கு மருத்துவ கவுன்சிலிங் முடிந்த பிறகு தொடுக்கப்பட்டது. ஆகையால் கோர்ட், மறுதேர்வு எழுதியவர்களுக்கு மட்டும் அவர்களுடைய அட்மிஷனுக்கு ஒரு stay கொண்டுவந்தது. இதை எதிர்த்து, இரண்டு மறுதேர்வு எழுதிய மாணவிகள், வக்கீல்கள் யாரும் இல்லாமல், நீதிமன்றத்தில் அவர்களுடைய நிலைமையை தெளிவாக எடுத்துவைத்தனர். அவர்கள் பக்கம் இருந்த நியாயத்தை உணர்ந்து நீதிமன்றம் வழக்கை மறுவிசாரணை செய்து கொண்டிருக்கிறது.

இந்த மருத்துவ கவுன்சிலிங்கில் உள்ள குளறுபடியால், அது மறுமுறை கூட நடக்கலாமோ என்ற காரணத்தாலோ, அண்ணா பல்கலைக்கழகம் பொறியியல் கவுன்சிலிங்கை காலவரை எதுவும் சொல்லாமல் ஒத்திவைத்தது. இன்று நாள் வரை அதன் நிலை என்னவென்று யாரிடம் கேட்பது என்று தெரியவில்லை.

மூன்றாவது, பிரச்சினை. சுயநிதி பொறியியல் கல்லூரிகளில் management seat என்ற quota உண்டு. ஒரு பொறியியல் கல்லூரியில் 100 காலியிடம் இருந்தால், 50 காலியிடத்தை அண்ணா பல்கலைகழகம் நிரப்பும். மீதி 50 காலியிடங்களை அன்றைய சந்தை நிலவரப்படி எவ்வளவு ரேட்டோ, அதை வாங்கிக்கொண்டு கல்லூரி நிர்வாகமே காலியிடத்தை நிரப்பிக் கொள்ளும். தேர்வுகளில் மதிப்பெண்கள் குறைந்த மாணவர்கள், அல்லது கவுன்சிலிங்கில் கிடைக்கா விட்டாலும் பராவாயில்லை அந்த ஒரு கல்லூரியில் தான் படிப்பேன் என்ற கொள்கைப்பிடிப்பு உடையவர்கள், இரண்டு முதல் ஐந்து லகரம் வரை capitation fee கொடுத்து management quotaவில் சேருவார்கள். அவர்கள் கனவிலும் இந்த வருடம் மண் விழுந்தது.

Management Quota விற்கு TNPCEE நுழைவுத்தேர்வு நடத்தி அவர்களுக்கும் தனி கவுன்சிலிங் வைக்கவேண்டும் என்று அரசு பணித்தது. அதை எதிர்த்து சுயநிதி பொறியியல் கல்லூரி வசூல்ராஜாக்கள் வழக்கு தொடர்ந்தனர். கடைசியில் TNPCEE மதிப்பெண்களை எல்லாம் நாங்கள் எடுத்துக் கொள்ள முடியாது, நாங்கள் தனியாக ஒரு நுழைவுத்தேர்வு நடத்தி அதன் வழியாக நியாயமாக அட்மிஷன் செய்வோம் என்று வசூல்ராஜாக்கள் சங்கம் கூறியது. வியாபாரிகள் தனித்தேர்வு வைத்தாலும் கவுன்சிலிங் வைத்து (capitation fee இல்லாமல்) அட்மிஷன் செய்யவேண்டும் என்று ஒரு வழக்கு போட்டனர். அது முடியாது (அப்புறம் இந்த வருட பிஸினஸ் பாழாய் போய்விடுமே) என்று வியாபாரிகள் வாதாடிக்கொண்டு இருக்கின்றனர்.

வினாத்தாள் குழப்பம் செய்த அண்ணா பல்கலைகழகத்தை குறை சொல்வதா, தீர்ப்பு வழங்குவதில் மெத்தனம் காட்டும் நீதிமன்றத்தை குறை சொல்வதா, நம் கல்லூரி வியாபாரத்தை மேம்படுத்த வேண்டும் விரிவாக்க வேண்டும் என்ற strategyயினை வைத்திருக்கும் சுயநிதி பொறியியல் கல்லூரிகள் சங்கத்தை குறை கூறுவதா. ஒரு மண்ணும் தெரியலை.
           சந்தோஷ் குரு @ 7/31/2004 01:14:00 PM | தனிச்சுட்டி| 3 Blogger Comments

Monday, July 26, 2004

ரூட் போட வாரீகளா !!!

சமீபத்தில் நான் ரசித்த பதிவு இது. என் நண்பன், ஹரீஷ் பதிந்தது. இவனுக்கு Statistical Probability என்றால் உயிர். கல்லூரியில் எதாவது probability சம்பந்தமாக சந்தேகம் வந்தால் தலைவர் தான் எங்களுக்கு வழிகாட்டி. இவன் கூறிய ரொம்ப சிம்பிளான விஷயம் இதுதான்.

எனக்கு மூணு பொண்ணுங்க மீது கண். எந்த பொண்ணுக்கு முயற்சி செய்வதுன்னு குழப்பத்துல இருக்கேன்.

நான் ஒரு பெண்ணை கரெக்ட் பண்றதுக்கான, சாத்தியக்கூறு (probability) = 1/3 (ஆதாவது 1/3c1)

நான் ரெண்டு பெண்களை கரெக்ட் பண்றதுக்கான, சாத்தியக்கூறும் (probability) = 1/3 (அதாவது 1/3c2)

ஆனா, நான் மூணு பேரையும் கரெக்ட் பண்ண முயற்சி செய்தா, எதாவது ஒன்னு மாட்டுகிற சாத்தியக்கூறு = 1/6 (ஏனென்றால் , 1/3c3).

ஆக, பத்து பொண்ணுங்க இருக்குற குழுல, ஒன்பது பொண்ணுங்களுக்கு முயற்சி செய்வதும், ஒரு பொண்ணுக்கு முயற்சி செய்வதும் theory படி ஒன்றே. எனவே, ரொம்ப ஆசைப்படாம ஒண்ணே ஒண்ணு, கண்ணே கண்ணா இருங்க. செலவு மிச்சம். ஆகா...என்ன ஒரு சிந்தனை!!!.


           சந்தோஷ் குரு @ 7/26/2004 08:05:00 PM | தனிச்சுட்டி| 1 Blogger Comments

Wednesday, July 21, 2004

கேஸப்ளாங்கா

நான், இந்த வாரம் ஒரு நல்ல ஆங்கிலப் படத்தினை கண்டேன். படம் கேஸப்ளாங்கா (Casablanca). இதுவரை வந்த ஆங்கிலப் படங்களில் உள்ள சிறந்த வசனங்கள், என்ற ஒரு ஃபார்வார்ட் அஞ்சலில் தான் கேஸப்ளாங்காவினைப் பற்றி அறிந்திருந்தேன். பாலாஜி (பி.பி) வலைப்பூவில் அதைப் பற்றி எழுதியதைப் பார்த்து இன்னும் ஆர்வம் அதிகரித்தது. பிறகு இணையத்தில் மேய்ந்ததில், பல தகவல்கள் கிடைத்தன. இதைப் பற்றி எங்கோ "Best love story ever made on the big screen" என்று படித்ததாகவும் ஒரு ஞாபகம்.

1942ல் வெளிவந்தபடம் என்பதால், "கண்ணே உன்னைக்காண நான் ஓடோடி வந்தேன். உந்தன் மலர்விழி பார்வை என் மேல் விழாதா", என்று நாடகத்தன்மையுடன் கொஞ்சம் exaggeration ஆக இருக்கும், என நினைத்தேன். ஆனால் அந்த திரைப்படமோ மிக யதார்த்தமாகவும், அழகாகவும், முக்கியமாக நல்ல நகைச்சுவையோடும், இத்தனை நாள் இதைப்பற்றி அறியாத என் சினிமா அறிவை எள்ளிநகையாட வைத்தது.



ரிச்சர்ட் (ஹம்ஃப்ரி போகர்ட்) என்கிற , கொள்கை பிடிப்புள்ள (போராளியும் கூட) , மனிதன் பாரிஸில் இல்ஸா (இங்க்ரிட் பெர்க்மன்) என்ற பெண்ணிடம் காதல் வயப்படுகிறான். இரண்டாம் உலகப்போரில் பாரிஸ், நாஜியின் பிடிக்குள் வருகிறது. அங்கிருந்து தப்பிக்க இருவரும் முடிவுசெய்கின்றனர். பாரிஸில் இருந்து தப்பித்து வேறு நாட்டிற்கு ரயிலில் பயணம் செய்ய முடிவுசெய்கின்றனர். ரிச்சர்ட் ரயில் நிலையத்தில் அவளுக்காக காத்துக்கொண்டிருக்கிறான், ஆனால் அவள் வரவில்லை. மிகுந்த ஏமாற்றத்துடன் அவனும், அவனுடைய நண்பன் சாம், இருவரும் பாரிஸிலிருந்து தப்பித்து செல்கின்றனர். பின்னர் மொரொக்கோவில் உள்ள கேஸப்ளாங்காவில் ஒரு கஃபே ஒன்றினை நடத்திக் கொண்டிருக்கிறான். ரொம்ப நாள் கழித்து , தன்னுடைய கஃபேயில் தற்செயலாக இல்ஸாவினை சந்திக்கிறான். இல்ஸா, தன்னுடைய போராளி கணவன் விக்டருடன், ஒரு சிக்கலில் மாட்டிக்கொண்டு இருக்கிறாள். ரிச்சர்டுக்கு இல்ஸாவின் மீது கடும்கோபம், ஆனால் இல்ஸா இன்னமும் ரிச்சர்டினை காதலிப்பதாக சொல்கிறாள். மேலும் ரிச்சர்ட் அங்கு இருப்பது தெரிந்தால், கண்டிப்பாக வந்திருக்க மாட்டேன் என்றும் சொல்கிறாள். இறுதியில் ரிச்சர்ட், இல்ஸா, விக்டர், எப்படி சிக்கலில் இருந்து விடுபடுகிறார்கள் என்பதுதான் கதை.

படத்தில் மிகவும் பிடித்தது ரிச்சர்ட் மற்றும் இல்ஸாவின் நடிப்பு. கொஞ்சமும் மிகைப்படுத்தாமல், இப்போது உள்ள நடிகர்களின் யதார்த்தமான நடிப்பினை போல மிகவும் இயல்பாக இருந்தது. இப்படத்தின் ஒளி அமைப்பும், படமாக்கியவிதமும் அருமை. வசனங்கள் கேட்கவே வேண்டாம். நகைச்சுவை மட்டுமல்லாமல் காதல் மற்றும் ஏனைய காட்சிகளிலும், மிக இயல்பாகவும் இருந்தது.

" Kiss me as if it were the last time " என்று சொல்வதற்கு முன்னால் பெர்க்மன் காட்டும் முகபாவங்கள். காதலன் பாரிஸை விட்டு போகின்றான். ஆனால் தான் இறந்துவிட்டதாக கருதிய, தன் கணவன், குற்றுயிராக ஊர் எல்லையில் துடித்துக்கொண்டிருப்பதாக செய்தி வருகிறது. இதை நினைக்கும் போது வந்த கண்ணீரை, போகர்ட் பார்த்தவுடன் அவருடைய தோளில் முகம் புதைத்துகொண்டு சமாளிப்பார்.

"Play it once, Sam, for old times' sake" என்று பெர்க்மன் கூறுவார். சாம் பியானோ வாசிக்கும் போது பெர்க்மேன் அதை முதலில் புன்னகையுடன் பார்ப்பார். இரண்டு அல்லது மூன்று நொடிகளில், அவருடைய பழைய காதல் நினைவுகள் வந்ததும் கண்ணில் நீர் கொஞ்சமாக பனிக்கும். போகர்ட் அங்கே வந்து "சாம், இதை வாசிக்காதேன்னு எவ்ளோ தடவை சொல்லிருக்கேன்" என்று கோபமாக சொல்வார். சாம், பெர்க்மன் இருப்பதை ஜாடையால் காட்டுவார். பெர்க்மனை பார்த்ததும் போகர்ட் திக் என்று நிற்பார். அப்போது போகர்ட்டின் நடிப்பு அருமை. கேமராவும், லைட் எஃபெக்கடும் சூப்பர். பெர்க்மன் , சான்ஸே இல்லை. கொள்ளை அழகு. மிகவும் எளிமையான, பாந்தமான முகம், இவருக்காகவே போன வாரம் இருமுறை இந்த திரைப்படத்தினை பார்த்தேன். இதை இன்னும் அழகாக பிபி இங்கே சொல்லியிருப்பார். (இவர் 20ஆம் நூற்றாண்டின் அழகான பெண்கள் பட்டியலில் இடம் பெறவில்லையாம். என்ன விளையாட்டு !!!!)

"I stick my neck out for nobody" என்று நாமும் சொல்ல நினைக்கின்ற வசனத்தினை ஒரு இறுகிய முகபாவத்துடனும், "Here's looking at you, kid" என்று ஒரு தீவிர காதலனாக , ஒரு லயத்துடன் சொல்லும் போகர்ட் simply superb.

ஜெர்மன் மேஜர் இறந்தவுடன், "Round up the usual suspects" என்றும், "It's a little game we play. They put it on the bill. I tear up the bill. It is very convenient" சொல்லும் ஃப்ரெஞ்ச் கேப்டன் கிச்சுகிச்சு மூட்டுகின்றார்.

அமெரிக்கா செல்ல நினைக்கும் இரு வயதான இத்தாலிய தம்பதிகள், அங்கே சுளுவாக இருக்கும் என்பதால் ஆங்கிலம் கற்றுகொள்கின்றனர். அமெரிக்காவுக்கான விசா (எக்ஸிட் பாஸ்) கிடைத்ததும், ரிச்சர்டின் கஃபேயில் உள்ள கார்லிடம் பேசிக்கொண்டிருக்கின்றனர். அப்போது அந்த இத்தாலிய கணவன், தன் மனைவியிடம் ஆங்கிலத்தில் மணி என்ன என்று கேட்கிறான்.அதற்கு கணவன், "How watch ?" என்கிறான். மனைவியோ, "Oh..ten watch" என்கிறாள். கணவன் அதற்கு "That much" என்று பதிலளிக்கிறார். கார்ல் நக்கலாக , "நீங்க அமெரிக்காவுல பொழச்சுப்பீங்க" என்று சொல்லிவிட்டு என்று சொல்லிவிட்டு எஸ்கேப் ஆகிறார். இன்னும் நிறைய சொல்லிக்கொண்டே போகலாம்.

இந்த படத்தினை அனைவரும் மிகச்சிறந்த காதல் திரைப்படம் என்று பில்டப் கொடுத்தனர். ஆனால் எனக்கு அப்படி தெரியவில்லை, ஒரு வேளை அந்த romance quotient எனக்கு சைபர் என்பதால் அப்படி தோன்றியிருக்கலாம். காதலைக் கொச்சைப் படுத்தாமல், கதாபாத்திரத்துக்காக கதையினை சமரசம் செய்யாமல், கருப்பு வெள்ளையில் ஒரு கவிதையினைப் போல திரைக்கதையினை சொல்லியதும், இயல்பு பிறழாமல் (நகைச்)சுவையாகவும் சொல்லியதால் இந்தப் படம் என் மனதில் நீண்ட நாட்கள் தேங்கியிருக்கும். இங்க்ரிட் பெர்க்மனின் அழகுக்காகவும், ஹம்ஃப்ரி போகர்ட்டின் dialogue delivery க்காகவும் இப்படத்தினை இன்னும் இருமுறைகூட பார்க்கலாம்.





           சந்தோஷ் குரு @ 7/21/2004 10:05:00 PM | தனிச்சுட்டி| 2 Blogger Comments

Tuesday, July 20, 2004

கும்பகோணம் தீ விபத்து - மறுபக்கம்

கும்பகோணத்தில் நடந்த தீ விபத்து மிகவும் கோரமானது, வருத்தபட வேண்டிய விஷயம். ஆனால் அனைத்து ஊடகங்களும் ஆசிரியர்கள், குழந்தைகளை காப்பாற்றாததால் தான் இப்படிப் பட்ட விபத்து நிகழ்ந்து இருப்பதாக நமக்கு காட்டிக்கொண்டு இருக்கின்றன. சன் டி.வி யோ இந்த நேரத்தில் தான் கும்பகோணம் நகராட்சி சுடுகாட்டினை சரியாக பராமரிக்கவில்லை, நகராட்சி மந்தமாக இருக்கிறது என்று கூறி இங்கேயும் கூட 'அரசியல்' செய்துகொண்டு இருக்கிறது. இதில் எந்த ஊடகங்களுக்கும் உண்மையினை சொல்லவேண்டும் என்ற கடமையில்லை, இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸினைத் தவிர. நான் இங்கு வெட்டி-ஒட்டியிருக்கும் இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸின் செய்தினை படிக்கும் போதுதான் நம் ஊடகங்கள் எப்படி sensationalise செய்கிறார்கள் என்று புரிகிறது. சம்பவம் நடந்து நான்கு நாட்கள் ஆகிறது கீழே இருக்கும் செய்தினைப் பற்றி தமிழ்நாட்டின் பிரபல ஊடகங்களான ஹிண்டுவோ, சன் டி.வியோ அல்லது என்.டி.டி.வி யோ ஒன்றும் சொன்னதாக தெரியவில்லை.இதைப் படித்த பிறகு எந்த பத்திரிக்கையினை நம்புவது என்று குழப்பம்தான் மேலிடுகிறது. Publicity, publicity, PUBLICITY is the greatest moral factor and force in our public life என்று கூறினாராம் பத்திரிக்கையாளர்களின் குரு என மதிக்கப்படும் ஜோஸஃப் புலிட்சர், சரியாத்தான் சொன்னார்.
 
We tried to save the children, claim teachers
PUSHPA NARAYAN
Posted online: Monday, July 19, 2004 at 0128 hours IST

KUMBAKONAM, JULY 18: Recalling the horrifying death of 90 primary school children in the fire at the Sri Krishna School, S. Geetha, a teacher there, has been shedding silent tears for the past three days. Amid tears, she says that she is not "absconding", as put out by the police. With threats from the local people, particularly the relatives of the victims, she has been living in fear behind closed doors in her own home on Middle Dhabir Street.

Sankari and Kavitha " both teachers " have been admitted to a private hospital. While Sankari has "chest pain and acute tension", Kavitha, who was five months pregnant, has suffered an abortion. "I didn’t want to come out until every child was brought out. But choked by the fumes, I swooned inside the classroom. When I recovered consciousness, I was inside Vinayar Temple, near the school," Sankari said from her hospital bed.

Kavitha was too shocked to speak. Amid sobs, Sankari said: "I tried to return to the school, but by then bodies were being piled one over the other. I saw Kavitha. She was bleeding profusely. Someone had stomped on her stomach while she was rescuing the children." Most teachers met today at various places in the town apparently to decide on the next move. Some said two of the teachers who were taking classes on the first floor, barring one Mariam Angeline, had left town on "the police’s advice". "I heard the police asking them to leave. They told them the mob would kill them if they stayed. Most of them have gone to their relatives’ houses in Thanjavur. I don’t know why they are saying now that we are absconding. None of us are underground," a teacher added.

Angeline has already been interrogated and is having a tough time coping with the infamy of failing to protect the kids. "It is easy to say we escaped. But we know what we went through to save as many as 700 children," says Geetha. Narrating the sequence of the rescue, she said the teachers evacuated the toddlers on the ground floor as soon as the kitchen roof caught fire. "They were on the street amidst speeding lorries. Two of us took it on ourselves to ensure that the students crossed the street safely. But the people on the streets mistook us as running away selfishly, which was not the case," she said. By then the teachers turned off the power supply and evacuated the students under the concrete roof. "
 
We told the students under the concrete roof to evacuate quickly and make way for those from the first floor who were rushing down. The teachers were all helping evacuate the kids. But by the time the students could get out of the narrow exits, the thatched roof on the first floor caught fire and fell on the students...but no one seems to understand and are painting us in villainous colours," she said, tears welling in her eyes. Most teachers said they were willing to meet the police and the adminstration to relate their story if they were given adequate protection. "We are helpless. We want don’t want to keep quiet. But there seems to be no easy way out," notes Shanti, another teacher.

           சந்தோஷ் குரு @ 7/20/2004 02:31:00 PM | தனிச்சுட்டி| 0 Blogger Comments

Thursday, July 15, 2004

வினாடி - வினா

இன்று எங்கள் கம்பெனியில் ஒரு வினாடி-வினா போட்டி நடந்தது. விஸ்டன் க்ரிக்கின்ஃபோ வலைத்தளத்தின் ஒரு எழுத்தாளராகிய, சென்னை விநாடி வினா கும்பலில் கொஞ்சம் பிரபலான, சமந்த் நிகழ்ச்சியை நடத்தினார்.

ரொம்ப hard-core quiz இல்லாமல் ஒரு ஜனரஞ்சகமான வினாடி-வினாவினை, சமந்த் ரசிக்கும் படி அளித்தார். (எனது அணி Prelims ல் இரண்டே இரண்டு புள்ளிகளில் கோட்டை விட்டோம்...ஆமா தோத்துட்டேனு சொல்றது, அதேன்ன இரண்டே இரண்டு என்று முணுமுணுப்பது கேட்கிறது).

நிகழ்ச்சியில் இடம்பெற்ற சில கேள்விகள் இங்கே :

1. சென்ற வருடம் ஆடி அமாவாசையின் போது, சென்னை போலீசார், Goodwill Auto Drivers என்ற ஆட்டோ ஒட்டுநர்களின் உதவியோடு, அந்நாளில் போக்குவரத்தினை (எப்போதும் போன்ற போக்குவரத்து நெரிசல்தான்) சமாளித்தனர். எதற்காக அந்நாளில் மட்டும் அவர்கள் உதவி நாடினர்.

ஆடி அமாவாசை அன்று பூசணிக்காயை நம் மக்கள் அதிகமாக தெருவில் போட்டு உடைக்கின்றனர். அதனால் அன்று மட்டுமே, அதிகமான சாலை விபத்துக்கள் ஏற்படுவதால், ஆட்டோ ஓட்டுநர்களின் உதவியினை காவல்துறையினர் பெற்றனர்.

2. இந்த மனிதர் ஆயிரம் கோடி (Rs.1000 crores) ரூபாய் மதிப்புள்ள சொத்துகளுக்கு சொந்தக்காரர். இவர் பெரும்பாலும் வசிக்கும் இடம் பரவக்காடு, கொல்லம், கேரளா. (ஒரு க்ளூ - சில நேரம் வடபழனியிலும் இருப்பார்)
 
மாதா (!!!) அம்ருதானந்தமயி

3. பெரியார், தம் போராட்டங்களை தொடங்கிய போது, இரண்டு சமஸ்க்ருத புத்தகங்களை பகிஷ்கரித்தார். அதில் ஒன்று மனுஸ்மிருதி. மற்றொன்று என்ன.

ராமாயணம் - ராவணனை(திராவிடனை)  தூஷித்ததுக்காக

4. சிவபெருமானை , பஞ்சபூதங்களின் ஒன்றான ஆகாசம் என்ற விண் (ether) என்று, வழிபடும் ஸ்தலம் எது ? (துணுக்கு : எங்க ஊர் என்பதால் நான் விடையினை சரியாக சொன்னேன்)
 
சிதம்பரம்

5. சமீபத்தில் சதம் அடித்த இந்தியாவின் விக்கெட் கீப்பர் யார் ?
 
ராகுல் டிராவிட் (ரொம்ப யோசிக்கக் கூடாது)

6. யேமன் (Yemen) நாட்டில் ஒரு இடத்தில் இந்த வகை காஃபியினை பயிரிட்டு வளர்க்கின்றனர். இந்த இடத்தின் பெயர் தான், இந்த வகை காஃபிக்கும் பெயர். அது என்ன. (க்ளூ : சென்னையில் வேறு வேலையில்லாமல் , Javagreen, Qwikys, Coffee Day என்று அலைந்திருந்தீர்கள் என்றால், இது ஒரு சப்பையான கேள்வி)
 
மோக்கா (Mocha)

7.
இந்த Baskin & Robbins லோகோவில் உள்ள 31 எதை குறிக்கிறது ?

31 என்பது 31 நாட்களை குறிக்கிறது - மாதம் முழுவதும் ஒவ்வொரு நாளும் புதுப்புது flavourகளை வழங்குவதால்

8. (இது என்னோட கேள்வி) இந்த வருடத்தில் ஆஸ்காருக்கு பரிந்துரைக்கப்பட்ட ஒரு நடிகையும், ஆஸ்கார் விருது பெற்ற ஒரு இயக்குநரும், Godfather (Part I) ல் நடித்துள்ளனர். யார் அவர்கள்  ?.

சோஃபியா கொப்போலா (Soffia Coppola) - (மைக்கேல் கார்லியானின் தங்கையின் கைக்குழந்தையாக வந்தவர், இம்முறை Lost in Translation படத்துக்காக ஆஸ்கார் விருது பெற்றார்  , டையேன் கீடன் (Diane Keaton) (மைக்கேல் கார்லியானின் மனைவியாக நடித்தவர், இம்முறை ஒரு படத்துக்காக முன்மொழியப்பட்டார்)

கொஞ்சம் X-rated கேள்விகள் இவை. ஆனால் simply superb. ஒரு விளம்பர படக்காட்சியில், இறுதி 5 அல்லது 10 செக்கண்ட் க்ளிப்பிங்கினை கட் செய்துவிட்டு, அது என்ன விளம்பரம் என்று யூகிக்க வேண்டும். (Dial-up க்காரர்களுக்கு ஒரு எச்சரிக்கை: கிளிப்பிங் load ஆக கொஞ்சம் நேரம் பிடிக்கலாம்)
முதல் கிளிப்பிங் - (இதற்கு வந்த விடைகள் இவை : Anti-virus, decryption)
இரண்டாம் கிளிப்பிங் - (இதற்கான விடைகள் : mouth refreshner, mint)

           சந்தோஷ் குரு @ 7/15/2004 08:42:00 AM | தனிச்சுட்டி| 0 Blogger Comments

Monday, July 12, 2004

ஃபிலிம் 'நியூ'ஸ் - மிட்நைட் கவ்பாய்

'ஆய்த எழுத்து' படத்திற்கு அடுத்து நம் ஊடகங்கள் 'நியூ' படத்தினை திறனாய்வு மற்றும் பகுப்பாய்வு செய்ய போகிறார்கள். மேலும் கிரணின் கவர்ச்சிப் படத்தினை போட்டுவிட்டு இந்த படம் குப்பை, ஆபாசம், கலாசார சீரழிவு என்றெல்லாம் எழுதுவார்கள் என்று நினைக்கிறேன். நான் இங்கு சொல்ல வந்தது, நான் பார்த்த ஒரு பழைய படத்தினைப் பற்றி. 'மிட்நைட் கவ்பாய்' (Midnight Cowboy) என்ற படம், அஷ்விதா கலையகத்தின் புண்ணியத்தில் (ஓசியாக ;-) ) பார்க்க முடிந்தது. அடுத்த வாரம் கேஸப்ளாங்கா (Casablanca) .

படத்தின் பெயர் கேட்பதற்கு 'ஒரு மாதிரி' தான் இருந்தது. ஆஸ்கர் விருதினை ஜெயித்த படம் என்பதால் பார்க்க சென்றேன். படத்தின் பெயர்தான் 'ஒரு மாதிரி', படம் கொஞ்சம் 'நல்ல மாதிரி' தான் இருந்தது. ஜோ பக் (Jon Voight) என்பவன் டெக்ஸாஸில் வசிக்கும் ஒரு இளைஞன். அங்கு ஒரு உணவகத்தில் பாத்திரம் கழுவுபவனாக வேலை செய்கிறான். அவனுக்கு வேலை பிடிக்கவில்லை, ஆகவே நிறைய காசு பார்க்கும் ஆசையில் ஒரு விசித்திரமான தொழிலுக்காக நியூயார்க் வருகிறான். அந்த தொழில் - விலைமகனாக வேலை செய்வது. சற்றே அழகான உடல்வாகு கொண்டவன், நியூயார்க்கில் உள்ள பல பெண்கள் தகாத முறையில் பல் தொடர்பு வைத்துக்கொள்ள ஆசையாக இருப்பார்கள் என்ற மாயையில் , அவன் நியூயார்க் வருகிறான்.

ஜோவிற்கு டெக்ஸாஸில் சில சங்கடமான அனுபவங்களும் உண்டு. அவன் தாய் மற்றும் அவன் பாட்டி பல ஆண் துணைகளை வீட்டிற்கு அழைத்துவந்து அவர்களுடன் சந்தோஷமாக இருக்கிறார்கள். சிறுவனாகிய இவன் தனிமையில் வாடுகிறான். இவன் அப்போது ஒரு பெண்ணிடம் காதல் வயப்ப்டுகிறான். ஆனால் அவளோ டெக்ஸாஸில் உள்ள சில விடலைகளால் வன்புணர்ச்சிக்கு உள்ளாக்கபட்டு மனச்சிதைவுக்கு உள்ளாகிறாள். இந்த நிகழ்ச்சிகள் அவ்வபோது அவனுக்கு கெட்ட கனாவாக வந்து பயமுறுத்துகின்றன.

நியூயார்க்கில் அவனுக்கு ரட்ஸோ (Dustin Hoffman) என்பவனின் அறிமுகம் கிடைக்கிறது. ரட்ஸோவிற்கு ஒரு கால் ஊனம், ஆகையால் அவன் தத்தித் தத்தி நடப்பவன். மேலும் ரட்ஸோவிற்கு காசநோயினால், தொடர்ச்சியாக இருமல் வேறு. ரட்ஸோவிற்கு ஃப்ளோரிடா இடத்தின் மீது ஒரு மிகப்பெரிய ஈர்ப்பு. அங்கு மக்கள் வேலையே செய்யமாட்டார்கள், பெண்கள் எப்போதுமே கடற்கரையில் வெயில் காய்ந்து கொண்டு இருப்பார்கள் என்று அவனுக்கு ஒரு மாயை. அவனிடம் ஜோ தன் தொழில் பற்றி கூறி, வாடிக்கையாளர் ஏதாவது தெரியுமா என்று கேட்கிறான். முதல் முறை ரட்ஸோ, ஜோ விடம் பணம் வாங்கிக் கொண்டு ஏமாற்றிவிடுகிறான். பிறகு ஒரு சின்ன சண்டைக்குப் பிறகு இருவரும் நண்பர்கள் ஆகின்றனர். ரட்ஸோ தனக்கு தெரிந்த பல வித்தைகளை (பிக்பாக்கெட்) ஜோவிற்கு கத்துக்கொடுக்கிறான்.

இதற்கிடையில் ஜோவிற்கு ஒரு பெண் வாடிக்கையாளரின் 'போனி' வருகிறது. ஆனால் அந்த பெண்ணோ அவனிடம் பணம் கொடுக்காமல் அழுது ஆர்ப்பாட்டம் செய்து, ஜோவிடம் இருந்து டேக்ஸிக்கு பணம் வாங்கிக்கொண்டு சென்றுவிடுகிறாள். (இந்த பெண் 20 நிமிடங்களுக்கும் குறைவாகத்தின் திரையில் வருவார், ஆனால் Best Supporting actressக்கான ஆஸ்காரினை வென்றிருக்கிறார்). இவ்வாறு லாபமே இல்லாமல் அவன் தொழில் சென்று கொண்டிருக்க, ஒரு நாள் அவனுக்கு 'போனி' நடக்கிறது. பணத்துடன் வீடு திரும்பும் போது, ரட்ஸோ நடுங்கிக் கொண்டு குளுரில் படுத்துக்கொண்டிருக்கிறான். ரட்ஸோ தற்செயலாக மாடிப்படிகட்டில் தடுக்கி கீழேவிழுந்து காயப் படுத்தியும் கொள்கிறான்.

மருத்துவரை அழைக்கச்சென்ற ஜோவினை தடுத்து நிறுத்தி தன்னை ஃப்ளோரிடா அழைத்துச் செல் என்று கூறுகிறான். இருவரும் பேருந்தில் ஃப்ளோரிடா செல்கின்றனர். வழியில் ஜோ, ரட்ஸோவினை கேலி செய்துகொண்டும், தனக்கு இந்த தொழில் பிடிக்கவில்லை வேறு நல்ல தொழில் பார்க்கப் போகிறேன் என்றும் கூறிக்கொண்டு வருகிறான். ஆனால் ரட்ஸோவோ இறந்துவிடுகிறான்.

1969ல் வந்த படம் இது. டஸ்டின் ஆஃப்மேனின் இரண்டாவது படம். இளைய வயதில், பார்ப்பதற்கு அல் பசினோ போல் இருக்கிறார். இந்தப் படத்திற்கு முதலில் X என்று ரேட் செய்துள்ளனர், பிறகு R என்று மாற்றியுள்ளனர். இது X ரேட்டின் போதே ஆஸ்கார் விருது ஜெயித்துள்ளது. இன்றுவரை ஆஸ்கார் ஜெயித்த ஒரே X ரேட்டட் படம் இதுதான்.
           சந்தோஷ் குரு @ 7/12/2004 08:31:00 AM | தனிச்சுட்டி| 0 Blogger Comments

Wednesday, July 07, 2004

ஆய்த எழுத்து

ஆய்த எழுத்து படத்தினைப் பற்றி, பல இணையக் குழுக்களிலும், வலைப்பதிவுகளிலும் அக்கு வேறு ஆணி வேறாக பிரித்து தீஸிஸ் செய்துவிட்டார்கள். நான் இங்கு , ஒரு சிறிய ஆனால் சுவாரஸ்யமான செய்தியினைத்தான் பதிவு செய்கிறேன்.

தீராநதி இதழில் வந்த 'ஆய்த எழுத்து' விமர்சனத்திற்கு , அம்பலம் இணைய இதழில் சுஜாதா கூறியது இது :

தீரா நதியில் 'ஆய்த எழுத்து' விமர்சனம் ஒன்று வந்திருந்தது. இந்தத் திரைப்படத்தை எவ்வளவு தூரம் தப்பாக புரிந்துகொள்ள முடியும் என்பதற்கு உத்தமமான உதாரணம். 'ஆய்த எழுத்து' எப்படி உருவானது என்பதை அதற்கு வசனம் எழுதினவன் என்கிற தகுதியில் விளக்குகிறேன். ஹைதராபாதில் ஜார்ஜ் என்கிற ஒரு வசீகரமான மாணவர் தலைவனைப் பற்றிய ஒரு கட்டுரையை மணிரத்னம் என்னிடம் காட்டினார். அவனுக்கு ரோட்ஸ் (Rhodes) ஸ்காலர்ஷிப் கிடைத்திருந்தது. இயற்பியல் மாணவன் அதை கேம்பிரிட்ஜ் போகாமல் நிராகரித்துவிட்டு தாய்நாட்டில் இருந்து அரசியலை சுத்தப்படுத்த முயன்றான். அவன் கொல்லப்பட்டான். இந்த உண்மை சம்பவத்தை ஆதாரமாக வைத்து மணிரத்னம் 'ஆய்த எழுத்'தின் ஒரு கதையை அமைத்தார். ரோட்ஸ் ஸ்காலர்ஷிப்பை வைன்பர்க் (weinberg)கிடமிருந்து வந்த அழைப்பாக மாற்றினோம். ஜார்ஜை மைக்கேலாக மாற்றினோம்... இது ஒரு கதைப் பகுதி. மற்றொரு பகுதி Oscar wildeன் Happy Prince என்றொரு குட்டிக்கதை. இந்த படத்தின் அர்ஜுன் என்கிற மாணவன் கதையை அமைப்பதற்கு ஒரு தூண்டுதலாக இருந்தது. பறந்து செல்லும் ஒரு பறவை ஒரு சிலை மேல் இளைப்பாற அந்தச் சிலையின் நிலை கண்டு பரிதாபப்பட்டு தன் பயணத்தை ரத்து செய்து தங்கி விடும் அபாரமான கதை.

மூன்றாவது மாதவனின் கதை திரைக்கதைக்கு தேவையான Antagonist அமைப்பதற்காக எழுதப்பட்டது. இதுதான் 'ஆய்த எழுத்'தின் பின்னணி. இதைப்போய் திராவிட எதிர்ப்பு, பிராமணியம் என்று அபத்தமாக விமர்சிப்பது எவ்வளவு தூரம் தமிழ்நாட்டில் விமர்சனம் என்பது படைப்பை விட்டுவிட்டு படைப்பாளியை தாக்குவது என்கிற உண்மையை மறுபடி நிரூபிக்கிறது.

அதுவும் படைப்பாளி ஒரு பிராமணராக இருந்தால் மேலும் உண்மை.

'ஆய்த எழுத்து', 'யுவா' என்ற தலைப்பில் இதே கதை, கல்கத்தா சூழ்நிலையில் எடுக்கப்பட்டு பாராட்டப்பட்டது. வங்காளத்தில் திராவிட எதிர்ப்பும், பிராமணியமும் எப்படி வரும் என்பதை யோசிக்கலாம்.

           சந்தோஷ் குரு @ 7/07/2004 11:14:00 PM | தனிச்சுட்டி| 0 Blogger Comments

If you are not able to view this site , don't worry, you are not missing anything great. This contains my ramblings in , Thamizh (Tamil) , thats it.

My Profile | My Mail



அடிக்கடி மேய்வது




Mitran Foundation

Jambav - software for children with special needs


தமிழ் விக்சனரி





பரணை

நன்றி

தமிழ்மணம்
Blogger